De reis begint stil. Geen geld, geen zekerheid, alleen het hardnekkige vertrouwen dat ergens mogelijkheden liggen te wachten. Onzichtbaar nog, maar aanwezig. We moeten ze alleen vinden. Eén voor één. …

Zweetdruppels op het voorhoofd, een maag die omdraait of hartkloppingen? Geen van die dingen, als we een week later opnieuw binnenstappen bij Yarden, maar leuk is het niet, om te …

  Wat zal er gebeuren, nu we niet langer dromen, maar gewoon springen? We waarderen het uitreikende gebaar van Yarden ten zeerste. Een gegeven paard mag je niet in de …

Met een gevoel van opwinding gaan we het grote gebouw van Yarden binnen. We maken korte metten met onzekerheid. Wilskracht, sterk als ijzer, wint het van onrust. We hebben een …

In 2002 blikten we, in gesprek met Herman, terug op een gedenkwaardige middag. De herdenking was opnieuw warm en druk bezocht. Ook door het jaar heen weten velen de weg …

Tien jaar lang heeft het Monument voor het Onbekende Kind in Drenthe zijn stille aanwezigheid gedeeld met het Veenpark. De eik en de populier, ooit geplant als wachters van herinnering, …

Het Monument voor het Onbekende Kind in de Wereld van Veen heeft tien jaar bestaan. In die tien jaar hebben we veel moois mogen doen. Elk jaar organiseerden we een …

1999                                                            …

Als we in Drenthe zijn om de bomen te plaatsen, gaan we ook maar direct op zoek naar stenen. Ronddwalend valt ons oog op een voortuin met een indrukwekkende berg …

Met ons drieën lopen we langs de gerooide bomen die aan de weg liggen. We vinden een dikke eik, die met zijn gedeeltelijk holle stam lijkt te fluisteren over de …