Het transport van de Zweedse steen naar Arnhem verliep bijna vanzelf, alsof alles in beweging kwam zodra duidelijk werd dat deze steen een bijzondere bestemming had. Nadat de steen in …

Na het ontbijt trekken we onze wandelschoenen aan voor een ochtendwandeling door het bos, op zoek naar dé steen. Jelle heeft de afgelopen weken tijdens zijn dagelijkse rondes al een …

Na de herdenking bij het Monument voor het Onbekende Kind in het Veenpark (juni 2002) vertrekken we voor onze ‘steenreis’ naar Zweden.  We laten ons voor de voettocht sponsoren om …

De reis begint stil. Geen geld, geen zekerheid, alleen het hardnekkige vertrouwen dat ergens mogelijkheden liggen te wachten. Onzichtbaar nog, maar aanwezig. We moeten ze alleen vinden. Eén voor één. …

Zweetdruppels op het voorhoofd, een maag die omdraait of hartkloppingen? Geen van die dingen, als we een week later opnieuw binnenstappen bij Yarden, maar leuk is het niet, om te …

  Wat zal er gebeuren, nu we niet langer dromen, maar gewoon springen? We waarderen het uitreikende gebaar van Yarden ten zeerste. Een gegeven paard mag je niet in de …

Met een gevoel van opwinding gaan we het grote gebouw van Yarden binnen. We maken korte metten met onzekerheid. Wilskracht, sterk als ijzer, wint het van onrust. We hebben een …

In 2002 blikten we, in gesprek met Herman, terug op een gedenkwaardige middag. De herdenking was opnieuw warm en druk bezocht. Ook door het jaar heen weten velen de weg …

Tien jaar lang heeft het Monument voor het Onbekende Kind in Drenthe zijn stille aanwezigheid gedeeld met het Veenpark. De eik en de populier, ooit geplant als wachters van herinnering, …

Het Monument voor het Onbekende Kind in de Wereld van Veen heeft tien jaar bestaan. In die tien jaar hebben we veel moois mogen doen. Elk jaar organiseerden we een …