Tien jaar lang heeft het Monument voor het Onbekende Kind in Drenthe zijn stille aanwezigheid gedeeld met het Veenpark. De eik en de populier, ooit geplant als wachters van herinnering, zijn door de tijd aangetast en zouden vervangen moeten worden. Ook het landschap rondom het monument ondergaat een herinrichting, en het stukje grond waarop het monument rust, is voortaan eigendom van de kerk. Er zijn andere plannen, waarin de oorspronkelijke intentie van het monument ‘het leven vieren van kinderen die gemist worden’ niet meer zo goed past.
Maar wat blijft, is wat daar gegroeid is. Niet alleen in de aarde, maar in de kinderen. De kinderen van elke nieuwe groep 7 van de basisscholen in het dorp kwamen met open ogen en handen. Samen met hen gaven we vorm aan de herdenking.
Sinds 2002 zijn wij op de Veluwezoom, nabij Arnhem, intensief bezig met de wording van een nieuw Monument voor het Onbekende Kind. Hier groeit een plek van internationale betekenis, opgebouwd uit mensgrote stenen afkomstig uit alle windstreken. Het is een plek waar verhalen samenkomen, waar het onbekende kind een stem krijgt.
Onze handen zijn vol, onze harten gericht op deze nieuwe plek van verbinding. En daarom nemen wij, met dankbaarheid afscheid van het monument in Drenthe. Het is tijd om los te laten.